Nova metoda obrade CT snimaka može značajno povećati pouzdanost merenja gustine pluća, pokazuje istraživanje objavljeno 12. marta 2026. u prestižnom žurnalu Radiology: Cardiothoracic Imaging.
Istraživački tim sa Duke University School of Medicine u SAD, razvio je postupak za usklađivanje CT snimaka koji smanjuje razlike u merenju gustine pluća nastale zbog tehničkih faktora snimanja.
U poređenju sa do sada korišćenim pristupom MF-VALD, metodom koja koristi medijanski filter za smanjenje šuma na slici, nakon čega sledi korekcija gustine pluća u odnosu na volumen pluća, novi postupak pokazao je bolje rezultate.
Istraživači su razvili postupak obrade slike koji postepeno koriguje tri glavna izvora varijabilnosti:
- prostornu rezoluciju slike
- šum na slici
- volumen pluća
Drugim rečima, algoritam pokušava da CT snimke matematički prilagodi tako da budu međusobno uporedivi, bez obzira na razlike u načinu snimanja.
U studiji su analizirani podaci 1.159 ispitanika uključenih u studiju COPDGene. Kod svih ispitanika istog dana urađena su dva CT pregleda grudnog koša: jedan sa punom dozom zračenja (200 mAs) i drugi sa smanjenom dozom (40–80 mAs). Pregledi su obavljeni između novembra 2014. i jula 2017. godine.
(n = 1431)
(n = 1159)
- Nisu bili dostupni longitudinalni CT snimci (n = 198)
- Model CT skenera nije bio poznat (n = 33)
- Nije bilo dostupno merenje MTF (n = 3)
- Nedovoljan kvalitet slike (n = 38)
Tokom analize izračunavana su dva pokazatelja gustine pluća:
- procenat plućnih voksela sa gustinom manjom od −950 Hounsfieldovih jedinica (HU)
- 15. percentil histograma gustine pluća (Perc15)
Rezultati su pokazali da je postupak usklađivanja CT slika značajno smanjio varijabilnost merenja.
U svim uslovima snimanja koeficijent reproduktivnosti za Perc15 poboljšan je gotovo pet puta, sa 35,6 HU na 7,4 HU.
Svaki korak obrade dodatno je poboljšavao rezultat. Samo usklađivanje prostorne rezolucije smanjilo je varijabilnost na 18,6 HU, zatim je korekcija šuma smanjila vrednost na 16,4 HU, dok je korekcija u odnosu na volumen pluća dovela do konačnih 7,4 HU.
Pokazalo se i da je korekcija šuma bila znatno uspešnija od same korekcije gustine prema volumenu pluća (7,7 HU naspram 30,1 HU).
(A) CT snimak dobijen protokolom sa smanjenom dozom (RD).
(B) CT snimak dobijen protokolom sa punom dozom (FD).
(C) Usklađena slika dobijena primenom tehnike medijanskog filtriranja prilagođenog nivou šuma.
(D) Odgovarajući histogram gustine pluća.
Prema mišljenju autora, preciznija kvantifikacija gustine pluća, kakvu omogućavaju ovakvi postupci obrade CT slika, može dovesti do tačnije procene težine plućnih bolesti.
U zaključku autori navode da bi buduća istraživanja mogla ispitati dugoročnu primenu ovog pristupa, posebno za praćenje lokalne progresije bolesti tokom vremena.
Originalni rad objavljen u Radiology: Cardiothoracic Imaging možete pronaći ovde.
Tekst predstavlja informativni prikaz objavljene naučne literature. Ne sadrži kliničke preporuke i ne može zameniti stručnu procenu lekara u realnim okolnostima. Pericardion nema finansijski niti komercijalni interes povezan sa temom ili sadržajem ovog teksta.